นาฏยศัพท์ หมายถึง ศัพท์ที่บัญญัติขึ้น เพื่อใช้เรียกท่ารำ ในการฝึกหัด
โขน-ละคร เป็นชื่อเฉพาะในวงการวงการนาฏศิลป์
นาฏยศัพท์ หมายถึง ศัพท์ที่บัญญัติขึ้น เพื่อใช้เรียกท่ารำ ในการฝึกหัด
โขน-ละคร เป็นชื่อเฉพาะในวงการวงการนาฏศิลป์
นาฏยศัพท์ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท
ศัพท์ที่เรียกชื่อท่ารำ หรือชื่อท่าที่บอกอาการกระทำของผู้นั้น เช่น
ตั้งวง จีบ ล่อแก้ว คลายมือ กรายมือ ฯลฯ
แบ่งออกเป็น 2 ประเภท
1.ศัพท์เสริม หมายถึง ศัพท์ที่ใช้เรียกเพื่อปรับปรุงท่ารำให้ถูกต้องสวยงาม เช่น กันวง ลดวง ส่งมือ
ดึงมือ ฯลฯ
2. ศัพท์เสื่อม หมายถึง ศัพท์ที่ใช้เรียกชื่อท่ารำของผู้รำที่ไม่ถูกต้องตามมาตรฐาน เพื่อให้ผู้รำรู้ตัวและแก้ไขท่ารำของตนให้ดีขึ้น เช่น วงคว่ำ วงเหยียด วงหัก ฯลฯ
พท์อื่นๆที่ใช้เรียกในภาษานาฏศิลป์นอกเหนือไปจากนามศัพท์และกิริยาศัพท์ เช่น จีบยาว จีบสั้น ลักคอ
เดินมือ เอียงทางวง ฯลฯ